ฝันร้ายที่หลอกหลอน

ฉันค้นพบว่าตัวเองฝันร้ายเรื่องเดิมๆมาหลายคืนติดต่อกัน

ทั้งๆ ที่ครั้งเเรกเราว่าเราก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นนะ

เเต่พอมีฝันครั้งเเรก มันก็จะติดอยู่ในหัวทั้งวัน

ทำให้ให้เอากลับไปฝันในคืนต่อไป เป็นเเบบนี้ซ้ำๆ จนเหนื่อยใจเเล้ว

มันคงเป้นรอยเเผลที่เราคิดว่าเรามองข้ามมันได้

เป็นรอยเเผลในใจจากการถูกทรยศ ของคนที่เราไว้ใจที่สุด

ภูมิใจในตัวเขามากที่สุด

วางใจที่สุด

ไม่คิดว่าเขาจะนอกใจ เเล้วโกหกเรื่องราวได้เเนบเนียนตลอด หนึ่งปี ได้

เเต่ไม่ว่าความเจ็บปวดครั้งนั้นมันจะยิ่งใหญ่เเค่ไหน

มันเหมือนจะขาดอากาศตายให้ได้

มันเหมือนหนักที่อกอยู่หลายวัน

(เท่าที่จำได้อะ่นะ ฮ่า)

เเต่เราเลือกที่จะลืมมันไป ก้าวข้ามมันไป เเล้วให้โอกาสเขาต่อ

ด้วยเห็นเเก่ตัวเอง เเละความรักที่มีกันมานาน

เรารู้ซึ้งในตอนนั้นว่า เราคงอยู่ไม่สุขถ้าเราไม่คืนดีกัน

เราคงจะเป็นบ้า ถ้าเราไม่ก้าวข้ามมันมา

เเต่เราพลาดอะไรรู้มั้ย

เราพลาดที่จะรู้สึกไปกับความเจ็บปวดนั้น ในเวลานั้น

เหมือนคนมีเเผลที่ไม่อยากรู้สึกเจ็บเลยเลือกที่จะฉีดยาชา

มันดีขึ้น...

มันดีขึ้นจริงๆในตอนนั้น

เเต่ตอนนี้..

ความเจ็บปวดที่ถูกฝังไว้มันตามหลอกหลอนเราในฝัน

ความรู้สึกต่างๆที่ควรจะรู้สึกมันกลับไปยอู่ในฝัน เเละตามหลอกหลอนในตอนกลางวัน

บางทีเราก็รุ้สึกว่า ทนไม่ไหวเเล้ว

นี่เราไม่ได้ให้อภัยเขาไปเเล้วหรอ

หรือความจริงเรายังก้าวข้ามผ่านมันไปไม่ได้กันเเน่นะ

จากเรื่องราววันนั้น นี่ก็ผ่านมาปีกว่าเเล้ว

มันยังรู้สึกสดใหม่อยู่ทุกวัน

แผลนั้นมันจะยังใหม่สำหรับเราในทุกๆ เช้า

เฝ้าถามตัวเองว่า จะเอายังไงดี

จะไปต่อก็กล้ำกลืนเหลือนเกิน -----

โรสมีต้า 

ซึมตั้งเเต่เช้างะ 

เเต่สู้นะ 

ทุกคนรู้ เเฟนคลับรู้

ฉันไม่ใช่คนยอมเเพ้ อะไรง่ายๆ

ฉันไม่ยอมไปเป็นทาสคุณหรอกค่ะ 

--**